中道
Ang Middle Tao ay paglinang
Middle Tao
Hangga’t nasa landas ka ng paglinang, Middle Tao ka na
Walang dulo ang Middle Tao; isa itong daan na nilalakaran. Nasa Middle Tao ka ba o hindi — isang bagay lang ang tinitingnan: sa sandaling ito, nasa landas ka ba ng paglinang, at sa iyo ba ang landas na iyon.
Kaya walang pintuan ang Middle Tao. Isang banal na monghe o isang taong Taoista ay Middle Tao; ang ordinaryong taong umaaga’t umuuwing gabi para sa ikabubuhay, basta’t ang puso ay nasa daan, ay Middle Tao rin. Ang katayuan, karunungan, tagumpay, o pagsailalim ay hindi patunay.
Itinuturing ni Master Libo Kang ang sarili bilang Middle Tao sa iisang dahilan: nasa landas pa rin siya ng paglinang.
Hindi mas mataas, hindi mas mababa, hindi mas malaki, hindi mas maliit — ang daan na sa iyo
Ang Middle Tao ay tinatawag ding Gitnang Landas. Bawat tao ay may sariling tamang daan: hindi kailangang mas mataas sa iba, hindi kailangang mas malaki. Basta’t bagay sa iyong ugali, sa iyong kalagayan, at sa iyong puso. Hanapin ito at lakarin nang tiyak — iyon ang Middle Tao.
Hindi umaakyat nang masyadong mataas
Hindi mo kailangang abutin ang taas ng iba hanggang maging ibang tao ka.
Hindi binababa ang sarili
Hindi rin kailangang isipin na masyado kang mababa para sa mabuting daan.
Hindi uhaw sa malaki
Hindi hinihingi ang isang hakbang papunta sa tuktok, ni ang pagiging kumpleto ng lahat.
Hindi hinihina ang maliit
Ang mga pang-araw-araw na gawain at maliliit na bagay ay hindi maliit — sa kanila nagaganap ang paglinang.
Sakto lang
Bagay sa iyong ugali, kalagayan, at puso — ang daang ito ay sa iyo. Ang paglalakad nang matatag ang nagpapahaba at nagpapalawak nito.
Hindi hinihingi ang porma, puso lang ang tinitingnan
Ang paglinang na tinutukoy dito ay hindi ang pagsusunog ng insenso at pagsamba, hindi ang pagdarasal ng sutra o pag-uupo’t pagninilay, at hindi rin ang paghahanap ng imortalidad.
Anumang maliit na bagay sa buhay — ang katahimikan matapos ang isang away, isang desisyon na ginawa nang hatinggabi — sa sandaling lilingon ka at titignan ang iyong puso, iyon ay paglinang na.
Hindi tinitingnan ang porma
Ritwal, lugar, kasangkapan, o masuwerteng oras — walang kinakailangan.
Ang sariling pagmamasid lang
Kung lilingon ka ba’t titingnan ang pusong ito.
Hindi rin tinitingnan kung ano ang nililinang
Buddhismo, Taoismo, anumang disiplina, o ang sarili mo lang — lahat tanggap.
Lahat ay sinusukat sa puso
Tawiran, hindi ang pampang sa kabilang ibayo
Pinagsasama ng Middle Tao ang pinakamabuti sa Konfusyanismo, Budismo, at Taoismo; dinadala ang aral ng eskuwelahan ng puso ni Wang Yangming na lahat ay sinusukat sa puso; at hindi tinutuligsa ang kanluraning teorya at sikolohiya. Anumang makapagpapatahimik at makapagpausad ng tao, kinukuha nito.
Ngunit ang Middle Tao ay hindi ikaapat na eskuwelahan. Hindi ito kumukuha ng alagad, hindi nagtatatag ng sekta, at hindi hinihiling ang iyong pagsailalim. Kung sa pamamagitan nito ay nauunawaan mo nang bahagya ang Budismo o nakuha mo ang puso ng Taoismo, at doon ay sumibol ang interes at naipadala ka sa landas ng paglinang, natupad na ng Middle Tao ang tungkulin nito. Ipinapasakay lang nito ang tao sa bangka; kung saan papunta ang bangka, sa iyo iyon.
- Konfusyanismo
- Budismo
- Taoismo
- Eskuwelahan ng puso ni Wang Yangming
- Sikolohiyang Kanluranin
Nagbibigay ng sagot, hindi nagpapapasan sa kapalaran
Pag-cast ng chart, paghahagis ng hexagram, pagpili ng petsa, synastry, pagbasa ng mga klasiko — magkakaiba ang paraan, iisa ang patutunguhan: iusad ang tao nang isang hakbang sa landas ng paglinang.
Ang konklusyon ng mga sining ay salamin at tanda ng daan lamang. Anumang pananalitang magpapaisip na “kapalaran ko na ito, tanggapin ko na lang” — gaano man katumpak — ay hindi Middle Tao. Kaya bawat basa, bukod sa pagsasabi kung ano ang nakikita sa chart, nag-iiwan sa iyo ng tatlong bagay:
Isang paalala
Sa susunod na muli kang darating sa gayung sangang-daan, alam mo na kung saan kailangang mag-ingat nang higit.
Isang diskarte
Sa muling pagkakataon ng gayong bagay, may mailalabas ka agad at magagamit.
Isang pagmumuni
Sa pamamagitan ng bagay na ito’y lilingunin ang sarili — baka tumubo ang panibagong pananaw.
Kapag nakita kung alin ang saligan, alam mo kung saan magsisimula
Gumagamit ang sikolohiya ng Middle Tao ng anim na salamin upang matingnan ang tao. Kapag may isang taong naipit, kadalasan ay hindi dahil masama ang kapalaran — isa sa mga saligan ang humina o nasobrahan ang gamit. Sa bawat basa, ituturo ni Master Kang ang isa o dalawang saligang pinakamahalaga sa bagay na itinanong mo, at magbibigay ng isang maliit na hakbang na magagawa mo ngayong araw.
Paninindigan
Nakakapagsabi ka ba ng “hindi”? Ako ang nagpapasya sa mga bagay ko, ako ang nagbabantay ng aking hangganan.
Pagpapatatag
Kapag bumagsak, makakabangon ka ba? Kayang makipagsapalaran, at alam kung kailan dapat magpahinga.
Kumpiyansa sa sarili
Kayang tiwalaan ang sariling pasya? May batayan, at kayang itama kapag nagkamali.
Pagtanggap sa sarili
Nakakapagsabi ka ba sa sarili na “tama na”? Ang mabuti at ang masama, ako lahat iyon.
Kasiyahan
Makakapigil ka ba? Sapat na ako nang ganito, hindi kailangang laging sumunggab palabas.
Paggalang sa sarili
Kaya mong hindi mapailalim at hindi rin mapagmataas? Magpigil nang hindi yumuyuko, magbukas nang hindi nangmamaliit.
Bawat saligan ay may dalawang panig ng paghilig. Kapag mahina: umaasa, sumusuko, pagdududa sa sarili, pagpaparusa sa sarili, pagsunggab, pagpapakababa. Kapag nasobrahan: pagsasakop, matigas na pagtitiis, pagmamataas, pag-iisip ng sarili lamang, pagsasarado, kapalaluan. May halaga rin ang pagkakasunod: paninindigan muna, saka pagpapatatag, saka kumpiyansa; pagtanggap sa sarili muna bago maisasalita ang kasiyahan; ang paggalang sa sarili ay tumatakbo sa buong proseso.
Ang Middle Tao, sa dalawang daang kasabihan
Maglalathala si Master Libo Kang ng aklat na Middle Tao — dalawang daang lihim na kaisipan, binibilang simula sa “Middle Tao, I”.
Hindi ito katulad ng Tao Te Ching na pagkatapos basahin ay kailangan pang pag-isipan nang maraming taon; ito ay parang mga supot ng diskarte: malapit sa lumang tula at klasikong panitikan, maikli, tuwiran, mabilis — mababasa’t makukuha agad. Isinalin man sa ibang wika, ganoon pa rin kaintindi.
Kapag dumating ang tamang panahon, bubukas ang Middle Tao sa lahat. Mula sa alinmang bansa, sa alinmang wika — ang isang linya na iyong natanto sa isang naranasan, kapag napili, ay maaaring maidagdag sa Middle Tao bilang ang ika-dalawang daan at isa, ika-dalawang daan at dalawa…
觀妄念安當下煩惱，秉中道立世間本心，入世即修行。
Tanawin nang malinaw ang naliligaw na isip, at hihupa ang bagabag ng sandaling ito. Kumapit sa Middle Tao, at titindig sa mundo ang orihinal na puso. Ang pagpasok sa mundo ang mismong pagsasanay.
Hindi malayo ang Middle Tao. Magsimula sa isang bagay na ngayon mo pa rin hindi mabitawan.