中道
Zhongdao คือการฝึกใจ
Zhongdao
ตราบใดที่คุณเดินบนเส้นทางฝึกใจ นั่นคือ Zhongdao
Zhongdao ไม่มีจุดสิ้นสุด มันคือถนนที่กำลังเดินอยู่ จะอยู่ใน Zhongdao หรือไม่ ดูแค่สิ่งเดียว — ตอนนี้ คุณกำลังอยู่บนเส้นทางฝึกใจหรือไม่ และเส้นทางนั้นเป็นของตัวคุณเองหรือเปล่า
เพราะงั้น Zhongdao จึงไม่มีทางเข้า พระเกจิหรือนักพรตเต๋าคือ Zhongdao คนธรรมดาที่ออกเช้ากลับดึกเพื่อเลี้ยงชีพ ขอแค่ใจยังอยู่บนทาง ก็คือ Zhongdao เช่นกัน ฐานะ ความรู้ ความสำเร็จ หรือการถือศีลเข้ารีต ไม่ใช่หลักฐาน
อาจารย์ Libo Kang ถือว่าตัวเองเป็น Zhongdao ด้วยเหตุผลเดียวเท่านั้น — ยังคงเดินอยู่บนเส้นทางฝึกใจ
ไม่สูงไม่ต่ำ ไม่ใหญ่ไม่เล็ก — ถนนที่พอดีกับคุณ
Zhongdao ยังเรียกอีกอย่างว่าวิถีสายกลาง ทุกคนมีถนนที่ถูกต้องของตัวเองหนึ่งสาย ไม่จำเป็นต้องสูงกว่าใคร ไม่จำเป็นต้องใหญ่กว่าใคร ขอให้เข้ากับนิสัยของคุณ สถานการณ์ของคุณ และใจของคุณ เจอมันแล้วเดินอย่างมั่นคง นั่นคือ Zhongdao
ไม่ไต่สูง
ไม่จำเป็นต้องเอื้อมไปถึงจุดสูงของคนอื่นจนเปลี่ยนตัวเองเป็นคนอื่น
ไม่ดูถูกตัวเอง
ก็ไม่จำเป็นต้องมองตัวเองต่ำจนเกินไป คิดว่าถนนดีๆ ไม่ได้มีส่วนของเรา
ไม่โลภใหญ่
ไม่หวังก้าวเดียวถึงยอด และไม่เรียกร้องให้ทุกอย่างสมบูรณ์
ไม่ดูแคลนเล็ก
วันธรรมดา งานจิปาถะ ไม่ดูว่ามันเล็ก การฝึกใจอยู่ในเรื่องเล็กๆ เหล่านี้แหละ
พอดี
เข้ากับนิสัย สถานการณ์ และใจของคุณ ถนนสายนี้เป็นของคุณ เดินแล้วใจสงบ ถึงจะเดินได้นานและไกล
ไม่ยึดติดรูปแบบ ตัดสินแค่ที่ใจ
การฝึกใจที่พูดถึงตรงนี้ ไม่ใช่การจุดธูปไหว้พระ ไม่ใช่การสวดมนต์นั่งสมาธิ ไม่ใช่การแสวงหาเซียน
เรื่องเล็กๆ อะไรก็ได้ในชีวิต — ความเงียบหลังทะเลาะกัน การตัดสินใจในเวลาดึก — ขอแค่คุณยอมหันกลับมามองใจตัวเองสักครั้ง นั่นก็คือการฝึกใจแล้ว
ไม่ถามรูปแบบ
พิธีกรรม สถานที่ เครื่องมือ เวลามงคล ไม่มีอะไรจำเป็น
ถามแค่การพิจารณาตน
ได้หันกลับมาดูหัวใจของตัวเองหรือยัง
ไม่ถามว่าฝึกอะไร
ฝึกพุทธ ฝึกเต๋า ฝึกสำนักไหนก็ได้ หรือแค่ฝึกตัวเองเฉยๆ ก็นับหมด
ทุกอย่างตัดสินที่ใจ
ท่าเรือข้ามฟาก ไม่ใช่ฝั่งตรงข้าม
Zhongdao รวบรวมสิ่งที่ดีที่สุดของสามลัทธิ ขงจื๊อ พุทธ เต๋า สืบทอดอุดมการณ์ของจิตวิทยาหวังหยางหมิงที่ว่า “ทุกอย่างตัดสินที่ใจ” และไม่ปฏิเสธทฤษฎีกับจิตวิทยาตะวันตก อะไรที่ช่วยให้คนใจสงบ ช่วยให้คนก้าวหน้า ก็นำมาใช้หมด
แต่ Zhongdao ไม่ใช่ลัทธิที่สี่ มันไม่รับศิษย์ ไม่ตั้งสำนัก และไม่เรียกร้องให้คุณเข้ารีต ผ่าน Zhongdao แล้วคุณเข้าใจธรรมของพุทธขึ้นมาบ้าง หรือสัมผัสใจของเต๋าได้บ้าง ก็ดี — ขอแค่เกิดความสนใจแล้วก้าวขึ้นสู่ทางฝึกใจ Zhongdao ก็ทำหน้าที่ของมันครบแล้ว มันแค่ส่งคนขึ้นเรือ เรือจะไปทางไหน เป็นของคุณ
- ลัทธิขงจื๊อ
- พุทธศาสนา
- ลัทธิเต๋า
- จิตวิทยาหวังหยางหมิง
- จิตวิทยาตะวันตก
ให้คำตอบ แต่ไม่สั่งให้ยอมรับชะตา
ตั้งผัง โยนกั้ว เลือกฤกษ์ ดูผังคู่ อ่านตำราโบราณ — วิธีการต่างกัน แต่จุดหมายเดียวกัน: พาคนก้าวไปอีกก้าวบนเส้นทางฝึกใจ
ข้อสรุปของศาสตร์พยากรณ์เป็นเพียงกระจกบานหนึ่ง ป้ายบอกทางอันหนึ่ง คำพูดใดที่ทำให้คนรู้สึกว่า “ชะตาเป็นแบบนี้ ยอมรับเถอะ” แม่นแค่ไหนก็ไม่ใช่ Zhongdao เพราะงั้นการอ่านผังแต่ละครั้ง นอกจากจะบอกว่าบนผังเห็นอะไร ยังฝากสามสิ่งไว้ให้คุณ
คำเตือนหนึ่งคำ
คราวหน้าเมื่อมาถึงทางแยกเดิม คุณจะรู้ว่าต้องระวังใจตรงไหนเพิ่มอีกส่วนหนึ่ง
ยุทธวิธีหนึ่งชุด
เจอเรื่องประเภทนี้อีก ก็หยิบออกมาใช้ได้ทันที
การพิจารณาตนหนึ่งครั้ง
มองกลับมาที่ตัวเองผ่านเรื่องนี้ บางทีอาจงอกความเข้าใจใหม่ขึ้นมาบ้าง
เห็นว่ารากไหนมีปัญหา ก็รู้ว่าจะเริ่มฝึกจากตรงไหน
จิตวิทยา Zhongdao ใช้กระจกหกบานส่องคน เวลาคนติดขัด มักไม่ใช่เพราะชะตาไม่ดี แต่เพราะรากข้อใดข้อหนึ่งอ่อนลง หรือถูกใช้เกินพอดี ในการอ่านแต่ละครั้ง อาจารย์ Libo Kang จะชี้รากที่สำคัญที่สุดหนึ่งถึงสองข้อสำหรับเรื่องที่คุณถาม แล้วให้ก้าวเล็กๆ ที่ทำได้วันนี้เลย
ยืนด้วยตนเอง
พูดว่า “ไม่” ได้ไหม เรื่องของฉันฉันตัดสิน ขอบเขตของฉันฉันเฝ้า
เข้มแข็งด้วยตน
ล้มแล้วลุกขึ้นได้ไหม อดทนไหว และรู้ว่าเมื่อไหร่ควรพัก
มั่นใจในตน
เชื่อมั่นในวิจารณญาณตัวเองได้ไหม มีหลักฐานรอง ผิดก็แก้ได้
รักตนเอง
พูดกับตัวเองว่า “พอแล้ว” ได้ไหม ดีหรือร้าย ล้วนเป็นฉัน
พอเพียงในตน
หยุดได้ไหม ฉันเดิมทีก็พอแล้ว ไม่ต้องคอยกรุ่มออกไปข้างนอก
เคารพตนเอง
ไม่ต่ำไม่สูงได้ไหม เก็บตัวโดยไม่ต่ำต้อย เปิดใจโดยไม่หยิ่ง
รากทุกข้อมีสองความเอียง อ่อนลงจะกลายเป็นการพึ่งพา นอนนิ่ง ไม่มั่นใจ ทำโทษตัวเอง คว้าเกาะ ต่ำต้อย ใช้เกินจะกลายเป็นการควบคุม แบกดิ้น อวดดี เห็นแก่ตัว ปิดกั้น อหังการ ลำดับการฝึกก็มีรายละเอียด เริ่มจากยืนด้วยตน แล้วเข้มแข็ง แล้วจึงมั่นใจ รักตนเองแล้วถึงพูดถึงพอเพียง เคารพตนเองวิ่งตลอดตั้งแต่ต้นจนจบ
Zhongdao สองร้อยข้อ
อาจารย์ Libo Kang จะตีพิมพ์หนังสือ Zhongdao รวบรวมเคล็ดลับสองร้อยข้อ เริ่มนับจาก “Zhongdao ข้อที่หนึ่ง”
มันไม่เหมือน Tao Te Ching ที่อ่านจบแล้วต้องไปเข้าใจอีกหลายปี แต่เหมือนกระเป๋ายุทธวิธีใบหนึ่ง — ใกล้เคียงกลอนโบราณ ใกล้ภาษาคลาสสิก สั้น เข้าใจง่าย เร็ว อ่านจบได้ทันที แปลเป็นภาษาอื่นก็อ่านเข้าใจเหมือนกัน
เมื่อถึงเวลาที่พร้อม Zhongdao จะเปิดให้ทุกคน ไม่ว่าประเทศไหน ภาษาไหน — ประโยคหนึ่งที่คุณตระหนักได้จากเหตุการณ์หนึ่ง ผ่านการคัดเลือกแล้ว อาจถูกต่อเข้า Zhongdao กลายเป็นข้อที่สองร้อยหนึ่ง สองร้อยสอง…
觀妄念安當下煩惱，秉中道立世間本心，入世即修行。
มองเห็นความคิดฟุ้งซ่านตามที่มันเป็น ความกลัดกลุ้มตรงหน้าก็สงบลง ยึดวิถี Zhongdao ไว้ จิตเดิมแท้จึงตั้งมั่นอยู่กลางโลก การอยู่ในโลกนี่เองคือการปฏิบัติ
Zhongdao ไม่ได้อยู่ไกล เริ่มจากเรื่องหนึ่งที่ตอนนี้วางไม่ลง